Alpha is geen podcast

Het is weer zo ver. Iemand met een goedbedoeld initiatief selecteert ‘de podcast van de week’. Deze keer is het Marvin Jacobs, die met vaderlijke zorg een nieuwe serie aanprijst alsof het een kandidaat voor de Nobelprijs is. En ik vraag me weer af: wie denkt er nog echt dat podcasten een vorm van journalistiek is?
Alpha. Een naam die klinkt alsof het een hedgefonds is dat je portefeuille verwoest terwijl het ‘disruptie’ noemt. Maar nee, het is een podcast. Nog een. Wekelijks gekozen. Alsof we er niet al 12.000 per dag krijgen. Alsof er iets nieuws te ontdekken valt in een medium dat langzaam verdrinkt in de eigen middelmaat.
Marvin Jacobs, zeg je? Een man met een stem die is ontworpen voor nachtelijke verhalen aan een open haard in een landhuis dat hij niet kan betalen. Geen slecht mens. Integendeel. Maar wat doet hij? Hij scheidt het kaf van het koren in een veld dat al volledig is overgenomen door onkruid. En dan noemen ze het ‘curation’. Alsof selectie iets toevoegt aan een aanbod dat al bovenmenselijk is.
Maar hier zit het probleem: podcasten zijn geen medium meer. Het is een opslagruimte voor gedachten die nooit een boek zijn geworden, interviews die te slap waren voor televisie, en opinies die niet konden bestaan op Twitter. Alpha mag dan een frisse naam hebben – het is gewoon weer iemand die praat over dingen die niet bestaan, terwijl de wereld in brand staat.
En toch: waarom luisteren we nog? Omdat we denken dat luisteren slim maakt. Omdat we geloven dat een stem in je oor, terwijl je in de file staat, ‘inzicht’ brengt. Alsof kennis automatisch wordt als je er drie uur per week aan besteedt.
Maar inzicht komt niet uit volume. Het komt uit selectie. Uit discipline. Uit het durven weg te snijden. En daar is geen podcast ooit goed in geweest. Zeker niet als ze zelf worden geselecteerd door een man die denkt dat ‘nieuw’ nog iets betekent.
De waarheid? De podcast van de week is geen podcast. Het is een placebo. Een troostprik voor mensen die denken dat ze leren, terwijl ze alleen maar tijd doden. En Marvin Jacobs? Die is geen curateur. Hij is een verdeler van mentale kalmeringsmiddelen.
En dat is precies waarom we er allemaal van houden.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business