Audio niet als art, maar als asset

Muziek, awards en een top-dj die de nacht doorjammert — alsof we weer in 2007 zitten en iemand denkt dat ‘live’ nog iets betekent buiten het algoritme. Adformatie organiseert op 1 oktober 2026 de Dag van de Audio, met een line-up vol namen die misschien iets zeggen tegen mensen die nog steeds een autoradio gebruiken. Maar wie denkt hier eigenlijk wat mee te nemen, behalve een beetje nostalgie en een flinke rekening voor geluidstechnici?
Laat me duidelijk zijn: audio is geen kunstvorm meer. Het is een distributiekanaal. Een asset. Een stuk infrastructuur in de machine van aandacht. En toch behandelen we het alsof het om een galapremière gaat, met awards (de Audify Awards, no less) en ‘deepdives’ alsof we op zoek zijn naar ziel, in plaats van naar scale. Alsof je een TEDx-gala organiseert voor een Excel-sheet.
Wat is het doel van deze dag? Inspiratie? Connectie? Of is het gewoon een excuus voor een groep mensen met een grijze bril om te doen alsof audio nog iets te maken heeft met rebellie, terwijl het in werkelijkheid allang wordt gemanaged door Spotify-afgeleide algoritmes en programmatic podcasting?
Ik zeg het recht in je gezicht: als je audio niet meet aan CPM, completion rate en shareability, dan ben je geen pionier — je bent een hobbyist. En hobby’s hebben geen businessmodel. Ze hebben sponsors, die denken dat ‘brand alignment’ iets oplevert.
Maar goed, geniet van de live muziek. Geniet van de sfeer. Geniet van de illusie dat een dj die vroeger op Lowlands stond nog steeds iets te zeggen heeft over media. Want terwijl jullie daar staan met een glas prosecco in de hand, zijn de echte spelers al lang bezig met het monitoren van welke audioformaten het meest worden overgeslagen, en waarom.
De toekomst van audio is niet live. Niet artiestiek. Niet ‘deep’. De toekomst is geautomatiseerd, gericht, en verborgen in de data van iemand die nooit naar jouw ‘deepdive’ heeft geluisterd.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business