Eneco’s feestje zonder gasten

Er wappert een vlag. Geen van weleer, nee, een nieuwe: groen, luchtig, met een vrolijke wind die door de haren van een actrice blaast die nog nooit een meterkubus gas heeft gemeten. Eneco viert iets. Maar wat? De overname door Mitsubishi? De verkoop van duurzame illusies aan een publiek dat het warm wil en niet warm is? Of gewoon het feit dat ze nog bestaan in een sector waarin vertrouwen sneller verdwijnt dan een zonnepaneel in de schaduw?
Bol & Krouwel, de vaste waarnemers van campagnegedoe, prijzen de toon. Licht. Optimistisch. Geen dreigende CO2-cijfers, geen schuldgevoel, geen grafieken die pijn doen aan de ogen. Alleen maar windmolens die lachen, mensen die stralen, en een kleurenpalet alsof het klimaat al gered is. Mooi. Zorgvuldig. Maar — en dat is de hamvraag — waar is de *economische zin* van dit alles?
Want Eneco verkoopt geen gevoel. Eneco verkoopt energie. En energie is in 2024 geen lifestylekeuze, het is een noodzaak, een last, een post op de maandelijkse lastenstaat die niemand wil zien. Dus waarom deze carnaval van positiviteit? Is het om de klant af te leiden van de prijsverhogingen die net voorafgingen? Of om de fusie met Mitsubishi een menselijk gezicht te geven, terwijl de echte gezichten achter het bedrijf in Tokio zitten?
De campagne ademt vrolijkheid, maar ademt ze ook vertrouwen? Nee. Ze ademt uitvluchten. Een vrolijke wind, ja. Maar die waait niet naar de consument. Die waait over de boardroom, waar men hoopt dat niemand doorvraagt naar de ROI van deze luchtballon van een campagne.
Want stel, de klant gelooft het verhaal. Dan nog: wat wint Eneco? Marktdeel? Loyauté? Of gewoon een paar extra likes op LinkedIn van duurzame marketingtypes die denken dat een windmolen ook een metafoor kan zijn?
De waarheid? Eneco heeft geen campagne nodig om relevant te zijn. Ze hebben een prijs, een product, een service. Maar in plaats van dat te verkopen, verkopen ze een gevoel van betrokkenheid. En dat, beste mensen, is geen marketing. Dat is theater. Met subsidies.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business