Ik zat gisteren thee te drinken, afstandsbediening in de hand, toen mijn zus belt: ‘Carla, heb je gezien? Fatima gaat los op Anouk.’ Ik zeg: ‘Weer een ruzie tussen twee vrouwen die harder zingen dan schreeuwen?’ Maar nee. Dit keer gaat het niet om een slechte toon, maar om geld. En een mening over hoe je dat moet verdienen.
Anouk, die we kennen van ‘Nobody’s Wife’ en het Eurovisie-gevoel, is druk met een nieuw album. Maar ze waarschuwt: dit zou haar laatste kunnen zijn. Waarom? Omdat ze geen zin heeft in optreden. En in plaats van te toeren, wil ze fans vragen om bij te dragen. Crowdfunding, heet dat. Alsof je een verjaardagsfeestje voor jezelf organiseert en iedereen om geld vraagt voor de taart.
Dan komt Fatima Moreira de Melo. Vroeger hockeyster, nu mediafiguur met mening. En die mening is: als je niet optreedt, trek dan niet aan andermans portemonnee. “Ga optreden dan!” zegt ze. Alsof ze met een ijshockeystick over de vloer tikt. Alsof het leven een wedstrijd is: wie het hardst werkt, wint.
Maar wacht. Waarom vinden we het raar als een artiest zegt: “Ik ben moe. Ik wil geen toer. Helpen jullie?” Andere beroepen mogen ook stoppen met overwerken. Waarom niet een zangeres? Toch kijkt Nederland schuin. Alsof Anouk een luie moeder is die zegt: “Kinderen, maak zelf maar eten, ik lees een boek.”
Fatima heeft een punt. Of niet. Dat hangt af van waar je staat. Als je denkt: muziek is werk, dan hoor je te spelen. Als je denkt: muziek is passie, dan mag je kiezen hoe je die deelt. Maar in de media wordt het altijd drama. Niet: “Een vrouw zoekt balans.” Maar: “Ruzie tussen twee BN’ers!”
En intussen zit de gewone Nederlander met de afstandsbediening in de hand, denkend: “Moet ik nou kiezen tussen Anouk en Fatima?” Nee hoor. We hoeven niet te kiezen. We mogen gewoon blijven zitten. Met onze thee. En onze mening.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘