Jolene is een uitkomst

Leon Ramakers, die in de afgelopen vijftien jaar vier zenders heeft opgezet, vergoot, vernietigde en weer opbouwde alsof het activa op een balans waren, is er weer mee begonnen. Vijfde poging, vijfde leven: Jolene Country Radio. Een naam die klinkt alsof iemand een oude Dolly Parton-plaat opzwaaide en dacht: *daar kunnen we iets mee*. En misschien is dat precies wat Ramakers heeft gedaan – maar dan met een spreadsheet open.
Het is makkelijk te lachen om country op Nederlandse bodem. Een genre dat in de VS groeit op de rug van pick-up trucks, kerken en scheidingen, hier inbrengen? Alsof je een cowboy wil leren waterskiën op de Singelgracht. Maar Ramakers is geen dromer. Die hebben we genoeg in deze sector – meestal met een microfoon in de hand en een verliescijfer op de bankrekening. Nee, hij is een ouderwetse radio-ondernemer. Iemand die weet dat geluid alleen geld waard is als er een publiek is dat luistert, en een adverteerder die betaalt.
Jolene Country Radio is niet zozeer een hommage aan de genre als wel een berekende inslag in een niche die nog niet is leeggepompt. Luisteraars van moderne country – denk Maren Morris, Zach Bryan, Kacey Musgraves – zijn jong, stedelijk, vaak vrouwelijk, en vooral: consumptief. Ze streamen, ze kopen, ze reizen. En belangrijker: ze zijn nog niet verzadigd met Nederlandstalige gejodel. Ramakers speelt op de grijze ruimte tussen authenticiteit en marktwaarde. Geen hoeden, geen tractors, geen sentimentele ballads over de oude farm. Wel een sterke branding, een duidelijke target, en een strakke playlist die klinkt alsof het uit Austin komt, niet uit Almere.
De man is schatplichtig aan radio, zegt hij. Mooi gezegd. Maar hij is vooral schatplichtig aan zijn eigen doorzettingsvermogen. Vijf zenders. Vijf keer opnieuw beginnen. Vijf keer tegen de muur lopen, de muur verbouwen, en dan weer beginnen. Mojo ging onder, hij richtte iets nieuws op. Radio 10 kreeg een nieuw gezicht, hij maakte het weer relevant. En nu? Nu gokt hij op een genre dat hier nooit is geworteld, maar dat wel een digitale groeicurve kent die geen enkele lokale zender kan evenaren.
Is het naïef? Nee. Het is slim. Want Ramakers weet wat de meeste mediemakers hier vergeten: radio is geen kunstvorm, radio is een distributiekanaal. En als je het kanaal goed benut, maakt het niet uit wat je uitzendt – zolang het klikt. Jolene Country Radio is geen experiment in smaak. Het is een proef in schaalvergroting. En Ramakers is de enige in dit land die nog weet hoe je een zender opbouwt alsof het een bedrijf is.
De concurrentie zit nog te treuren over luisteraarscijfers en luisterdosis. Ramakers bouwt een ecosysteem. Podcasts, live events, merchandise, samenwerkingen met festivals. Country is hier misschien exotisch, maar als merk? Als community? Als lifestyle? Dan is het goud. En Ramakers is de man die weet hoe je dat slijpt.
Of het werkt? De cijfers zullen spreken. Maar één ding is zeker: terwijl anderen huilen om het verleden, zet hij in op de volgende golf. En die komt niet uit Zeeland. Die komt uit Nashville – via Eindhoven.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business