Zeg ik limonade, dan denk je zon, zomer, zweet op de fles. Maar wanneer Stëlz een ‘bitter lemon’ verkoopt met het gezicht van een tiener, dan noem ik dat geen marketing – dat noem ik een aanval op de gezondheid van de generatie. En toch, wie profiteert? Niet de consument. Niet de zorg. Maar de investeerders achter Bombers & Lemonade, die met een slinkse winkeltruc de grens tussen drank en lifestyle slijpen tot het bloed loopt.
Het is geen toeval dat het reclamebeeld jong, bruisend, fris wil overkomen – alsof je met een blikje in de hand direct toegang hebt tot een festival in de Ardennen. Maar laat ik duidelijk zijn: dit is geen jeugdcultuur, dit is een berekende penetratiestrategie. De cijfers zijn onverbiddelijk. Een product met 5% alcohol, verpakt als softdrink, gericht op een publiek dat net oud genoeg is om te stemmen – of zelfs niet. ROI? Daar lachen ze om in Londen. De merkwaarde schiet omhoog terwijl de maatschappelijke prijs onder tafel blijft.
En RTL? Laat me niet lachen. Ze schreeuwen over verantwoordelijkheid in prime time, maar draaien tegelijkertijd programma’s waarin dit soort merken subtiel worden gelift. De hygiëne is er, zolang het beeldscherm maar blinkt. Geen sancties, geen ethische firewall – alleen maar opportunistische stilte.
De echte vraag is niet of dit verkeerd is, maar hoe lang het nog duurt voordat de overheid begrijpt dat alcohol niet verkocht mag worden met het gezicht van onschuld. Maar wees gerust: zolang de marges dikker zijn dan de waarschuwingslabels, blijft de machine draaien.
De volgende stap? Een rechtszaak met een miljoen euro boete. En dan pas kijken ze op.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business