Een opticienmerk uit een doodgewoon winkelcentrum wint de toekomst. Maud Olieslagers, marketingbaas van Pearle, pakte in Cannes de titel Future CMO of the Year — en dat niet door het verkopen van brillen, maar door het ontleden van een verouderd merk als een chirurg met een scalpel. In een finale waarin Fastned met zijn ‘groene aura’ en Hema met haar ‘Dutch herie’ speelde, won zij met iets wat zeldzaam is in de polder: doelgerichte klinische scherpte.
Niemand roept nog dat opticiens saai zijn. Niet sinds Olieslagers in 2023 besloot dat Pearle niet langer een gezondheidsaanbieder was, maar een lifestylebrand met een medische bijsluiter. Ze verlegde de focus van ‘gezien worden’ naar ‘gezien willen worden’. De campagne ‘Zien is geloven, maar zien is ook kiezen’ leverde een brand awareness-stijging van 42 procent op binnen één jaar. En, belangrijker, een conversieverbetering van 19 procent — in een sector waar de gemiddelde klantwinst tien jaar duurt.
Haar strategie? Geen emotionele rompslomp, geen ‘feelgood’-films met ouderen die hun kleinkind voor het eerst zien. Nee. Ze introduceerde een data-gedreven klantreis, gekoppeld aan een dynamische prijsstrategie. Een brillenscan via de app, gekoppeld aan een persoonlijk profiel, leidde tot een 31 procent hogere cross-sell ratio. De echte slag? Ze verkoopde niet langer glazen — ze verkocht zicht. En dat tegen een opgehoogde gemiddelde orderwaarde van 387 euro. Dat is geen retail, dat is retail warfare.
De jury in Cannes sprak van ‘strategische scherpte’. Een mooi woord. Maar wat ze eigenlijk bedoelden: ze heeft geen seconde verspild aan poldergedoe. Terwijl Hema nog zat te dromen over stoffen zakjes en Fastned zichzelf verkocht als ‘de Tesla van Nederland’, bouwde Olieslagers een klantdatabase die schaalt. En ze deed het zonder subsidies, zonder staatssteun, zonder poëzie.
Wat betekent dit? Dat de toekomst van marketing niet ligt bij de disruptoren uit Silicon Valley, maar bij iemand die een merk uit 1957 transformeert tot een data-gedreven machine. En dat de echte CMO’s niet praten over ‘purpose’, maar over prijselasticiteit en lifetime value.
Maud Olieslagers won niet omdat ze sympathiek is. Ze won omdat ze rekent. En omdat ze weigert te geloven dat Nederlandse merken bescheiden moeten zijn. In Cannes, waar men denkt dat marketing over glorie gaat, leerde zij hen dat het om winst gaat. Alleen dan ben je toekomstig.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Maud wint wat Cannes noemt
Share with friends:
