WPP’s verdwaalde zoon keert thuis

Een man met een bril die iets te modern is voor zijn leeftijd, een glimlach die net iets te zorgvuldig is geoefend, en een CV dat riekt naar ambitie zonder allereerste klas resultaten. Daan Booister. Nog geen week geleden een vage schim in de schaduw van Sir Martin Sorrells imperium, nu plots terug in Nederland – en dan niet bij justitie, nee, bij Mediaplus, alsof er nooit iets was gebeurd.
Het is natuurlijk geen terugkeer, het is een herplaatsing. Een strategische hergroepering, zou je het noemen als je marketingdirecteur bent en je baan op het spel staat. Maar laten we niet flauw doen: dit is een homecoming voor iemand die dacht dat de City van Londen hem zou omarmen, maar uiteindelijk alleen een tijdelijk kantoorplekje kreeg tussen de fusieoverblijfselen van WPP. Groei? Strategy? Insights? Mooie woorden voor ‘nog geen businessplan’.
Maar hier, in het land van de polder en de premiepensioenregeling, wordt hij directeur van growth, strategy & insights. Drie termen die in Nederlandse mediahuizen vaak fungeren als paraplu voor ‘we weten niet wat hij moet doen, maar we willen niet dat hij weggaat’. De brede inhoudelijke en commerciële verantwoordelijkheid die hem wordt toebedeeld, is niets meer dan een verzachtende omschrijving van een rol die in wezen alles en dus niets is. Groeistrategieën schrijven over data die niet meet, insights presenteren die niemand implementeert, en commercieel verantwoordelijk zijn voor campagnes die op een subsidiebudget drijven.
Mediaplus, nota bene, is geen start-up. Het is een speler die zich beweegt in de schaduw van grotere concurrenten, met een voet in de publieke sector en een halve in de retail. Ze hebben hem nodig als sieraad. Een man met een City-glanstje, die kan praten over global pitch processes en data-driven roadmaps. Maar wie gelooft er nog in groei zonder cijfers? In strategie zonder exit? In insights zonder impact?
De waarheid? Dit is geen werving. Dit is een opvangvlak. Een comfortabele stoel voor iemand die dacht dat de wereld groter was dan Amsterdam Zuid. En misschien, heel misschien, levert het wat op. Misschien vindt hij hier de ruimte om écht iets te bouwen, weg van de eeuwige PowerPoint-escalatie van WPP. Maar ik twijfel. Want wie terugkeert uit de woestijn van het internationale mediawezens, komt meestal niet met wijsheid terug – maar met jetlag en een behoefte aan structuur.
En Nederland? Nederland houdt van de teruggekeerde held. Zelfs als de held nooit echt weg was.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business