Ik zat gisteren thee te drinken, met de afstandsbediening in de hand, toen ineens Monique Hansler op het scherm verscheen. Niet met een glimlach, niet met een knipoog, maar met een gezicht dat je alleen ziet bij mensen die net een vieze smaak in hun mond hebben. En dat had ze ook. Vanwege Tina Nijkamp.
Want Tina, die vrouw die altijd weet waar het over gaat voordat het overgaat, had weer eens iets gezegd over het tweede seizoen van B&B Vol Liefde. Iets over nieuwe ruzies, nieuwe geheimen, nieuwe tranen in de ontbijtroom. En Monique? Die had er genoeg van. “Niks. Niks. Dat zijn allemaal lulverhalen,” schreeuwde ze, alsof ze een demon uitdreef.
Alsof het een religieuze preek was. Alleen dan met meer schreeuwen en minder gezang.
Ik snap het wel, hoor. Je opent je huis voor de camera, je laat je man z’n sokken laten liggen, je dochter jankt om een kapotte nagel – en dan komt Tina Nijkamp opeens met een verhaal over ‘dramatische onthullingen’. Alsof er een moord was, of een verborgen tweede man. Terwijl het hoogstens om een vergeten afspraak bij de kapper gaat.
Maar zo gaat dat nu eenmaal. De media moeten eten. En Tina Nijkamp is de kok. Zij snijdt, zij bakken, zij serveert. En Monique? Zij is het vlees op het bord.
Toch zit er iets menselijks onder. Monique doet gewoon haar ding. Ze runt een B&B, ze heeft een gezin, ze wil gewoon dat mensen zien hoe het écht is. Niet dramatisch, niet spannend, gewoon… druk. Net als wij allemaal. Maar dan met meer camera’s.
En dan komt Tina, met haar kalme stem en haar kalende kennis, en maakt er weer een circus van. Alsof iedereen in Nederland wacht op de nieuwe aflevering van Moniques ochtendritueel.
Maar goed, wie ben ik om te oordelen? Ik zit hier ook met mijn thee, kijkend naar wat anderen zeggen over wat anderen doen. Dus misschien hebben we allemaal een beetje zonnesteek.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘