De realiteit is simpel: inclusiviteit betaalt. En niet figuurlijk, maar letterlijk. Terwijl menig paskenner in een vergaderzaaltje met een peinzend gezicht roept dat ‘diversiteit nu eenmaal geen businesscase is’, gooit Channel Factory – een bedrijf dat zich specialiseert in brand safety – stilletjes de markt om. Met een lijst. Ja, een lijst. Maar niet zomaar een.
Deze lijst is een auditieve en visuele vrijverklaring voor lhbtq+-content op platforms als YouTube. Geen blokkades meer op grond van ‘te gevoelig’, geen automatische demotings van video’s waarin een homo man een kind op schoot heeft, geen schaduwban op basis van het feit dat iemand een regenboogvlag in haar achtertuin heeft hangen. Weg met de armetierige blocklists van gisteren, die nog steeds lhbtq+-kanalen onnodig marginaliseren – alsof tolerantie een risico is voor de merkwaarde.
Maar laten we duidelijk zijn: dit is geen daad van altruïsme. Dit is een koude, berekenende zet in een markt die langdurig onderrendeerde. Adverteerders willen veilige omgevingen, maar tegelijkertijd willen ze niet als achterlijk worden bestempeld. Ze willen groeien in demografieën die geen oor hebben voor polderpreken over ‘acceptatie’. En dus stapt Channel Factory in, niet als redder, maar als vertaler. Vertaler van waarden naar waarde. Van gevoel naar ROI.
De lijst is geen statement. Het is een instrument. Een tool om monetarisatie te herstellen waar die ten onrechte werd afgesneden. Want wat is er immers irrationeler dan een algoritme dat een video over coming-out als ‘risicovol’ bestempelt, terwijl een video over geweld in games gewoon doorgaat? Het is geen ethiek. Het is dom. En domme systemen kosten geld.
En daarom is dit ook geen culturele revolutie. Het is een correctie. Een normalisering van het evidente. De vraag is niet of lhbtq+-content veilig is voor merken – die vraag is al jaren beantwoord. De vraag is of merken nog langer willen profiteren van een systeem dat hun eigen klanten uitsluit. En of media-afdelingen nog steeds denken dat ‘brand safety’ betekent: alles dempen wat niet lijkt op een middelbare schoolfoto uit 1998.
De toekomst is niet kleurrijk. De toekomst is rendabel. En wie dat nog niet snapt, kan straks maar beter beginnen met bloggen. Of nog beter: met blokken zetten in een kantoortuin waar de enige regenboog in de Ikea-lamp hangt.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Queeste voor woke dollars
Share with friends:
