Negen jaar weg, alsof-ie nooit weg is geweest. Rob Geus zit weer achter het bureau, met die blik van ‘ik weet wat goed is’. Geen afscheid met muziek, geen tranen, gewoon: uit beeld. En nu? Terug als een soort televisie-Texel. Onverwacht, maar welkom.
Hij zegt dat hij de smaak te pakken heeft. Alsof stardom een dropje is dat je lang genoeg onder de tong houdt. Maar het is geen neppe glans, hij praat over energie. Echte energie. Niet dat geforceerde ‘leuk om terug te zijn!’-gegoochel. Nee, hij meent het.
SBS dumpte hem ooit. Nu werkt-ie weer voor ze. Iets zegt me dat hij nu harder lacht. Met een kop koffie in de hand, een script voor z’n neus, en die typische blik: ‘Ik hoor hier.’
De tv is vol met mensen die zichzelf serieus nemen. Rob niet. Hij weet beter. Hij was weg, hij zag niks, hoorde niks. En nu? Weer A-ster. Terecht.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘