Wie maakt een film? De regisseur? De acteurs? Of toch de schrijver die ’s nachts zweet over een dialoog die nooit wordt opgemerkt? De Auteursbond weet het. En daarom kent ze jaarlijks de Zilveren Krulstaart uit – en nu ook de Gouden Pen. Niet voor glorie. Maar voor zichtbaarheid. Want zonder scenarist is er geen wereld. Geen drama. Geen tranen. Geen film.
Mike van Diem wint met *Voor de meisjes*. Een film die 317.000 mensen in 2025 naar de bioscoop trok. Niet met actie. Niet met special effects. Maar met spanning. Met vriendschap. Met een ongeluk dat alles blootlegt. En met een script dat niet schreeuwt – maar snijdt. En terecht: Van Diem pakt dit jaar ook de Gouden Pen. Twee prijzen. Eén stem.
Eva Crutzen wint met *Bodem 2*. Niet met een episch verhaal. Maar met een vrouw die de veertig nadert, de drank laat staan, en begrafenisondernemer wordt. Cat is geen heldin. Ze is iemand. En dat is precies waarom het werkt. Crutzen schrijft komisch, maar met een kern van verdriet. En dat is het geheim van haar succes.
En dan Marc Veerkamp en Tingue Dongelmans met *Pol de piratenmuis*. Een kinderfilm. Ja. Maar ook een verhaal over verlies, schuld en het vinden van je weg. Want zelfs in een grot vol ijspegels is de weg terug niet altijd duidelijk.
Zonder scenaristen zijn er geen films. Geen series. Geen wereld. En eindelijk krijgen ze de erkenning die ze al jaren verdienen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘