Zonder kader geen kunst

Eva Zahrawi Ruiz noemt het ‘Random Pic(k) Of The Day For A Week’. Alsof het een experiment is. Alsof het toeval iets heiligs heeft. Alsof een willekeurige foto meer waarheid bevat dan een budget van 250.000. Maar nee. Het is geen revelatie. Het is een vlucht. Een vlucht voor de verantwoordelijkheid van strategie. Van doel. Van schaal.
Zij werkt bij The 2nd Half. Een naam die klinkt als een excuus. Alsof het leven, en zeker de carrière, al halverwege is. Alsof we nu maar wat gaan proberen, zonder deadline, zonder KPI, zonder consequentie. En dan? Dan post je een foto. Van een straat. Van een hand. Van een schaduw. En je noemt het inspiratie.
Maar wat inspireert? Niet de beelden. Niet de compositie. Maar de moed om te zeggen: ik weet het niet. En dat is precies het probleem. In een wereld waarin iedere seconde wordt gemeten, waarin iedere klik een belofte is, waarin iedere campagne moet leveren, kom jij met ‘het andere perspectief’? Alsof we nog tijd hebben voor poëzie zonder prijs.
Ik zeg het zonder genade: inspiratie is geen strategie. Een foto van een kapotte trap is geen inzicht. Een close-up van een gescheurde jas is geen business-case. En toch vliegen de likes binnen. Omdat we emotioneel zijn. Omdat we denken dat ‘authentiek’ hetzelfde is als ‘waardevol’.
Maar waarde? Die zit in de omzet. In de groei. In de retentie. En niet in een verzameling losse beelden die ‘toevallig’ iets roeren. Als je iets wilt zeggen over de mens, over de stad, over de tijd, dan moet je niet zoeken in een random pick. Dan moet je zoeken in de data. In de pijn. In de weerstand.
The 2nd Half. Misschien is dat precies wat we hebben: een restant. Een overblijfsel van een tijd waarin creativiteit nog kon ademen. Maar we zijn niet meer in 2012. We zijn in een tijd waarin een campagne moet renderen. Of je wordt overgeslagen. En dat is geen tragiek. Dat is economie.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business