Het groen van Centraal Beheer is nog niet afgeveegd of Peggy Spaapen stapt al over naar het blauw van Das. Alsof een landschapsarchitect zich zonder schouderklop naar de brandweer haast – midden in het vuur.
April, het maandje van de interim-hopjes. En ja, Peggy is niet voor niets gekozen. Haar naam rolt nog net zo soepel over de lippen als een goed gesproken pitch op een Zuidas-lunch. Maar het zegt genoeg: Das zoekt geen verhalenverteller, het zoekt een crisismanager met een glimlach. En daar is Peggy, met haar jarenlange groeistrategie bij een merk dat vooral stond voor tuinpartijen en vaste prijs, ineens de brandblusser in een sector die smeult van de wantrouwende klant.
Communicatie bij een verzekeraar is geen kunst, het is schadebeheer. En Das, met zijn blauwe schild en groeiambities die sterk op wanhoop lijken, heeft iemand nodig die kan spreken zonder te beloven. Iemand die weet dat vertrouwen niet wordt opgebouwd met campagnes, maar met schadeuitkeringen die op tijd komen. En met een stem die kalm blijft als de media op de stoep staan.
Maar hier ligt de valkuil: Peggy komt uit een wereld van *zichtbare groei*. Van tuinen die groener worden, van tuincentra’s die ‘mee met de tijd’ gaan. Das daarentegen leert je dat groei vaak onzichtbaar is – en dat communicatie niet draait om bloemen, maar om schadeformulieren.
Is ze geschikt? Natuurlijk. Maar niet omdat ze weet hoe ze een merk moet positioneren. Maar omdat ze weet hoe ze moet zwijgen op de juiste momenten. En hoe ze een crisis kan omzetten in een verhaal dat net niet als verhaal klinkt.
De vraag is niet of ze het aankan. De vraag is of Das klaar is voor iemand die nog denkt dat communicatie over groen kan gaan. In de verzekering is alles wat groeit, risico.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business