BNO’s AI illusie

Een vereniging van ontwerpers die een richtlijn uitvaardigt over ‘verantwoord gebruik van AI’? Laat me niet lachen. Alsof een paar goedbedoelde alinea’s in een Word-document iets kunnen uitrichten tegen de economische realiteit van schaal, snelheid en rendement. De BNO, met haar eeuwige neiging tot pasklare morele verhandelingen, probeert weer een storm in een glas water te doven met een theelepel beleid.
Het is 2024. Iedere siair in een designbureau gebruikt al drie maanden Midjourney om moodboards te genereren. Niet omdat hij een rebel is, maar omdat het tien keer sneller is en de klant het niet ziet – of erger: de klant ziet het wél en wil het nú. En toch komt de BNO aanzetten met een richtlijn die net zo scherp is als een bot mes in een Michelin-keuken. ‘Verantwoord gebruik’. Wat betekent dat eigenlijk? Juridisch afgedekt? Professioneel toepasbaar? Of gewoon een veilig gevoel geven aan een generatie die bang is voor de eigen irrelevante?
Laat ik duidelijk zijn: AI in design is geen discussie meer. Het is een feit. En de enige verantwoordelijkheid die telt, is of je er geld mee verdient. Of je er klanten mee wint. Of je er sneller, slimmer, slanker mee werkt. De rest is sentimentele balenprut. De BNO zou beter stoppen met het schrijven van richtlijnen en beginnen met het meten van impact. Want waar is de ROI van deze richtlijn? Bij wie zit die? Bij de ontwerper die over tien jaar geen werk meer heeft omdat hij niet mee ontwikkelde? Of bij de vrije markt, die al lang geen notitie meer neemt van goedbedoelde ‘handvatten’ uit een sectorvereniging?
De waarheid? Deze richtlijn is geen bescherming. Het is een verklaring van zwakte. Een poging om controle te veinzen waar geen controle meer is. De toekomst van design wordt niet geschreven in richtlijnen, maar in prompts, dataflows en conversiepercenes. En wie dat niet snapt, verdwijnt. Zo simpel is het.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business