Ik zat gisteren te genieten van een bak koffie, afstandsbediening in de aanslag, toen ik dit las. En ik dacht: wacht, wat? Guus Meeuwis? Die man met dat gouden stemmetje en de glimlach van een dorpsfeest op zondag? Die zou Frans Duijts in nood hebben laten zitten? Of erger: hem geld hebben gevraagd toen hij erop zat?
Nou, volgens Frans zelf is het precies zo gegaan. In zijn nieuwe boek – want natuurlijk heeft hij een boek, we leven in 2024 – vertelt hij hoe Guus ooit tijdens een dronken avondje beloofde om te helpen. Maar toen het serieus werd, wilde Guus ineens iets terug. Niet een knuffel of een liedje, nee. Geld. Alsof je een vriend belt omdat je auto is gestolen, en hij zegt: “Kom op, dan reken ik je vijftig euro voor het gesprek.”
Ik weet niet wie van de twee ik nu het meest zielig vind. Frans, omdat hij dacht dat er nog iets als vriendschap bestond in de Brabantse muziekscene? Of Guus, omdat hij denkt dat je daarvoor moet betalen?
Maar goed, ik snap het ook wel. In de media zie je het steeds vaker: mensen die zeggen dat ze voor je zijn, maar alleen als het in hun contract staat. En Guus, liefde van het volk, is natuurlijk ook maar een mens. Al denk je bij hem: die zit ’s avonds thuis met een glaasje wijn, kijkt naar de sterren en zingt over de ziel van Brabant. Maar blijkbaar zit er ook een accountant in zijn achterhoofd.
Frans heeft het boek Vallen & Opstaan genoemd. Passend, want dat is precies wat hij doet: vallen over een oude vriend, en dan weer opstaan met een boek dat pijn doet. Maar misschien moest het er een keer uit. Want in de media weten we allemaal: stilte is goud, maar een boekverkoop is beter.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘