Ik zat gisteren thee te drinken, afstandsbediening in de hand, en dacht: stel, je vervangt de presentator van een programma door alleen een stem. Alsof je een boek laat voorlezen door je koelkast. Kan dat eigenlijk? Yvon Jaspers denkt van niet. En ik denk: meid, hij heeft gelijk.
Zij zit al twintig jaar achter die tafel bij Boer Zoekt Vrouw. Twintig jaar lang: ‘En nu, de volgende kandidaat.’ Alsof ze de post bezorgt, maar dan met gevoel. En nu horen we: bij B&B Vol Liefde doen ze het zonder gezicht. Alleen een stem. Een voice-over. Alsof God zelf de liefde uitlegt vanachter een gordijn.
Maar Yvon zegt: “Dat werkt niet.” Niet boos, niet dramatisch. Gewoon: “Je hebt daar mensen voor nodig.” Alsof ze zegt: “Je kunt geen pannenkoeken bakken zonder pannenkoeken.”
En ze heeft een punt. Stel, je ziet een boer. Hij is zenuwachtig. Zweet. Zegt iets over ‘verbondenheid met de aarde’. Dan hoor je een stem: “Hij zoekt liefde.” Ja, leuk. Maar wat als die stem niks voelt? Wat als die stem nooit verliefd is geweest? Dan mis je de blik. De zucht. Die seconde stilte waarin Yvon met haar ogen zegt: “O jochie, dit wordt niks.”
Bij B&B Vol Liefde werkt het misschien. Maar daar is het ook B&B. Niet Boer. Boer is zwaarder. Boer heeft koeien. Boer heeft modder. Boer heeft een tractor die niet start op de dag van de date. Dan wil je iemand die meeleeft. Niet een stem die net zo klinkt als je navigatie.
Dus nee, Yvon, blijf zitten. We hebben je nodig. Niet als decor, niet als sier, maar als mens. Iemand die weet hoe het voelt als de liefde in de regen staat. En als de koffie koud is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘