Nou zeg. Kees Tol is nog niet eens goed en wel weg of de stoel is al warm. Alsof iemand in een lege bank in de kroeg roept: “Die is bezet!” Alleen dan bij de tv. Froukje de Both, die zich net nog ergens tussen de gordijnen en de vloerbedekking bevond, zegt plots: “Wie weet.” Alsof ze een dropje kiest. “Lekker zout, of toch maar zuur?” Maar dan over een baan.
Ik snap het wel. vtwonen: Weer verliefd op je huis. Klinkt als iets wat je zegt als je te veel wijn hebt gedronken en je huiskamer opeens weer spannend is. “Kijk nou, die laminaat! Die straalt!” Maar goed, het is werk. En werk bij SBS, waar ze weten hoe ze een beetje glimmend hout omtoveren tot een primeur.
Geraldine Kemper was al in de startblokken. Nu Froukje. Alsof het een casting is voor “Wie wordt de nieuwe huismeester?” Alleen dan met meer tapijtbesprekingen. En minder drama. Of juist meer? Wie weet. Froukje zegt het zelf. “Wie weet.” Niet “ja”, niet “nee”, maar “wie weet.” Net als toen je op school zat en de leraar vroeg of je het huiswerk had gemaakt. “Tja… wie weet.”
Maar goed, het is media. Dan moet je altijd openstaan. Openstaan voor promotie, voor verhuizing, voor een nieuwe styling. En voor een beetje hout en verf. Want laten we eerlijk zijn: wie wordt er nou niet verliefd op zijn huis? Als het maar genoeg in beeld komt. En een beetje oplicht onder de schijnwerpers.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘