Lee Towers ziet geen markt

Een zanger die niet meer opkomt voor zijn fans, maar wél voor een brillenmerk. Lee Towers, ooit de man met de stem als een gouden trechter, nu de gezichtsuiting van een optische keten die zich wanhopig probeert te onderscheiden in een markt waar 3=1 als reclamegrondstof geldt. Hans Anders doet het. En doet het goed – niet dankzij Lee, maar ondanks hem.
Behavio testte de campagne onder 500 Nederlanders. De cijfers? 3=1 scoort als meest onthouden claim. Niet de zanger, niet de melodie, niet de emotionele terugkeer van een legende – nee, de prijsvermindering. Altijd. Alweer. Want in Nederland telt geen charisme, telt geen nostalgie: telt de korting. De consument is geen romanticus, hij is een calculator. En daar speelt Hans Anders op in, met de precisie van een Duitse boekhouder.
Lee Towers? Een aandachtsbooster, zeggen de marketeers. Een vertrouwd gezicht in een tijd waarin vertrouwen betaalbaar is. Maar vertrouwen is geen merkwaarde, het is een tijdelijke verlaging van de beschermingsreflex. En zodra de prijs niet meer klopt, is het gezicht weg. De campagne werkt niet *door* Lee – ze werkt *ondanks* Lee. De echte held is de economische logica: drie brillen voor de prijs van één. Punt. Geen symfonie, geen tranen, geen drama. Alleen een rekenmachine die knippert.
Hans Anders verkoopt geen sentiment, hoe hard Lee ook zingt. Ze verkopen volume. En daar is geen ambassadeur voor nodig – alleen een goed prijsmodel. De rest is decorstuk. Zoals de zanger zelf.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business