Lee Towers ziet wat wij zien

Een opticien die zijn merkpositionering opvoert met een zanger die al tien jaar niet gezien wordt buiten een beveiligde parkeergarage in Bloemendaal? Laat me niet lachen. Hans Anders roept weer eens het mediakorps bijeen voor een ‘rebrand’, terwijl het enige wat herbrand is de uitglijder in de marketingbudgetting. Lee Towers, de man wiens stem nog weerklinkt in de gehoorgangen van gepensioneerde notarissen, is het nieuwste gezicht. Alsof zijn brilglazen de oplossing bieden voor een generatie die niet meer leest, maar wel alles wil blijven zien.
De strategie is bekend: pak een vertrouwd gezicht, hang er een bril omheen, en roep ‘innovatie’. Maar wie wordt hier nu eigenlijk gemanipuleerd? De consument? Of de markt, die zich maar blijft laten inpakken door deze retroflessie? Van Duin, Jaspers, nu Towers – het is geen campagne, het is een verzorgingshuis aan merkstrategie. Geen gedachte aan groei, alleen aan nostalgie. En nostalgie is geen businessmodel, het is een vluchtheuvel voor marketeers zonder ballen.
Kijk naar de cijfers: Hans Anders groeit niet in marktaandeel, maar in mediadecibel. De afgelopen drie jaar 1,8% stijging in omzet, terwijl de concurrentie schaalt via digitale optometrie en AI-gestuurde lensaanpassing. Zij investeren in technologie, Hans Anders in oude glorie. Lee Towers ziet misschien nog goed, maar de strategen achter dit circus zien duidelijk niets meer. Geen visie, geen schaal, alleen een glimmende bril op een kadaver van creativiteit.
En toch: het werkt. Want in Nederland koopt men niet het product, men koopt het gevoel. Zelfs al is dat gevoel op z’n gat. De plooi die men hier slaat is niet in de marketing, maar in de realiteit. Want wie durft nu nog te zeggen dat content niet alles is? Zelfs als die content uit 1987 komt.
De volgende stap? Waarschijnlijk André Hazes jr. met een zonnebril. Want waarom zou je vooruit kijken als je achteruit zo winstgevend is?

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business