‘Marge misbruiken’ — alsof er ooit iets anders is geweest. Alsof een supermarkt een filiaal is van het Rode Kruis. 79 procent van de consumenten vreest dat de ketens meeprofiteren van de crisis? Mijn hemel, wat een naïviteit. Alsof een discounter om je verdriet huilt als je voor de tweede keer dit jaar een pak melk met tien procent korting in de kar gooit.
De waarheid is veel scherper: de crisis is het beste marketingbudget dat de retail kent. Jacht op deals? Natuurlijk. Want wie jacht op deals voert, jaagt op marges. En de winnaar is niet de consument — die is gewoon moe, uitgeput door keuzestress en inflatie — nee, de winnaar is de supply chain manager die weet hoe hij een gevoel van nood omzet in 18 maanden voorraadopbouw tegen productiekostprijs.
Denk je dat Aldi een campagne draait vanwege jouw portemonnee? Nee. Ze draaien campagnes vanwege jouw *angst*. Angst voor duurder wordende basisbehoeften. Angst die je ertoe brengt drie pakken pinda’s in te slaan, terwijl je geen idee hebt waarom. En dan rekenen ze niet op je loyaliteit — die is allang dood — maar op je impuls. En daar, beste wantrouwige klant, zit de marge.
De supermarkt misbruikt niets. Ze *optimaliseert*. En jij, met je bezorgdheid, bent het meest voorspelbare stukje variabele in hun algoritme. Je denkt dat je slim bent met je bonnen en actie-keuzes. Maar je bent gewoon het patroon.
Wie wint? De keten die het snelst schakelt, het scherpst prijst, en het minst sentiment toont. En wie verliest? Iedereen die nog denkt dat winkelen een morele handeling is.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business