Hypr Media en Plus Retail Media handelen uit van een simpele waarheid: wie niet verdient, verdwijnt. Hun samenwerking in de verkoop van digitale schermen aan non-endemic adverteerders is geen innovatie, het is overleving. Want laten we de koe bij de horens vatten: wie koopt er nu echt reclame op een scherm in de supermarkt? De consument? Nee. De CFO.
Deze schermen hangen niet in het zicht van de klant, ze hangen in het zicht van de kwijtschietende marketingmanager die moet aantonen dat zijn budget ‘omzet’. En dus wordt er gescoord met reach, seconden bekeken, en andere digitale kikkerdril die niets zegt over conversie. Non-endemic adverteerders – lees: merken die niks te maken hebben met de winkel – betalen voor een scherm alsof het een billboard is, maar dan met minder impact en meer excuus.
Hypr en Plus Retail Media doen slim. Ze bundelen hun schermen niet om de boodschap krachtiger te maken, maar om de prijs te drukken. Schaal is hier niet een strategisch voordeel, het is een noodgraaftje. Want wie gelooft nog in de waarde van een display in een gangpad van Albert Heijn als de klant al jaren met de app in de hand door de winkel dwaalt?
De werkelijke winnaar? De adtech tussenpersoon die de data verzamelt, de campagne ‘optimaliseert’ en uiteindelijk de rekening presenteert. De samenwerking is een klassieker: twee partijen die hun zwakte verpakken als kracht. “Wij zijn breder, wij zijn sterker.” Nee, heren. Jullie zijn gewoon kleiner geworden.
En de consument? Die ziet het scherm niet eens. Die is druk met scannen, sparen, of met de telefoon. Maar de marketingdirecteur kan weer een keer zeggen: “We zijn zichtbaar in de retail.” Zichtbaar voor wie? Voor de boekhouder, die straks vraagt waar de ROI blijft.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Schermen zonder ziel wegens geld
Share with friends:
