Talent wint van de polder

Een siaire die geen seplek zocht, maar een positie. Cemre Ertikin — naam klinkt als iemand die je tegenkomt in een Berlijnse co-working space met een laptop en een misantropische blik — begon bij Awol met de titel “junior”. Eindigt met “verantwoordelijk voor groei”. En in de tussentijd? Geen drama, geen ladderclimbing, geen PowerPoint over “mijn visie”. Alleen werk. Uitgevoerd. Op tijd. Zonder poespas.
In een sector waar de meeste jonge talenten nog babbelen over “purpose” en “impact” terwijl ze wachten op hun tweede latte, is Ertikin iemand die gewoon begint. En wint. Niet omdat ze briljant is — hoewel, dat is ze — maar omdat ze weigert om zich te gedragen alsof ze nog moet bewijzen dat ze er mag zijn. Ze is er. Punt.
Awol, het digitale strategiehuis dat zichzelf positioneert als sneller, scherper, kleiner — lees: geen tijd voor polderbesluitvorming — heeft iets door: talent houd je niet met een salaris. Je houdt het met vertrouwen. Met ruimte. Met de mogelijkheid om fouten te maken zonder dat iemand een retro-active sessie organiseert. En dus groeide een se, simpelweg omdat niemand haar tegenhield.
Maar hier ligt de echte les. Niet in het verhaal van het talent, maar in het systeem dat het mogelijk maakt. In Nederland groeit talent niet vanzelf. Het wordt kapotgepraat. In vergaderingen over “cultuur”, in trajecten van “ontwikkeling”, in feedbackrondes die voelen als een collectieve bekentenis. Awol doet het anders. Ze zeggen niet: “Wat wil jij worden?” Ze zeggen: “Wat kun je nu doen?” En dan kijken ze.
Het resultaat? Iemand als Ertikin, die in twee jaar tijd van observeren naar aansturen is gegaan. Niet omdat ze een diploma heeft, maar omdat ze een houding heeft. De houding van iemand die geen goedkeuring zoekt, maar resultaat levert.
In een wereld waarin de meeste marketingafdelingen nog worstelen met wie er mag presiden over de kerstborrel, is dit een verfrissende stomp in het gezicht van de mediawereld.
Want groei is geen programma. Groei is toedoen.
En wie dat nog steeds niet snapt, mag blijven zitten.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business