Ik zat gisteren te genieten van een bak friet, kijkend naar de afstandsbediening alsof daar antwoorden op het leven in zitten. Toen dacht ik: waarom kijken we eigenlijk naar liefdesprogramma’s? Om verliefd te worden? Nee. Om te zien of iemand huilend zegt: “Jij bent mijn mi dushi”? Alleen als het pijn doet.
Wilfred Genee dacht: ik doe eens liefdevol. Romantisch. Zacht. Alsof hij een theezakje is dat te lang in het water blijft hangen. Zijn nieuwe programma Mi Dushi is volgens hem dé plek waar hartjes knipperen en zielen elkaar vinden. Maar Angela de Jong, die net terug is van vakantie en duidelijk nog niet helemaal bijgekomen van de zon, zegt: “Kotsshow.”
Niet “jammer”, niet “niet mijn ding”, nee: kotsshow. Alsof je een uur lang naar een gebakken ei kijkt dat net is gaan schimmelen..
Genee wil dus een andere kant laten zien. Minder grappenmaker, meer luisteraar. Maar volgens Angela is het gewoon té zwaar. Niet van emotie. Van saaiheid. Alsof je iemand ziet zwaaien vanaf een eiland, terwijl jij op de kust staat met een verrekijker en denkt: “Waarom zwaait-ie nou zo lang? Is er iets?”
Ik snap de bedoeling wel. Liefde is mooi. Vragen stellen is mooi. Maar als je het zo zacht maakt dat je amper nog iets hoort, dan is het geen tv meer. Dan is het een fluistergroep voor mensen die bang zijn voor geluid.
En dan komt Angela langs. Zij is niet bang voor geluid. Zij zegt gewoon: dit is kots-tv. En dan bedoelt ze niet dat het vies is, maar dat het in je maag blijft hangen. Zonder smaak. Zonder kracht. Zonder dat je er beter van wordt.
Ik vind het soms ook wel fijn als iemand hard afgerekend wordt. Niet uit haat, maar uit zorg. Alsof je vriendin zegt: “Die jurk staat je niet.” Dan denk je: o ja, klopt. En hang je hem terug.
Misschien moet Genee even terug naar de kleerkast. Niet de zijne, maar die van de tv. Er liggen daar nog genoeg goede pakken. Grappig, scherp, levendig. Niet dit zachte, dromerige gedoe dat niemand echt wil, behalve de mensen die denken dat liefde altijd moet klinken als een spa-muziekstation.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘