AI is de nieuwe siair deur

‘Toen ik in 1995 binnenkwam, moest je kunnen tekenen, een beetje typen, en vooral: goed kunnen kletsen in een café.’ Jur Baart, nu strategisch directeur bij een van de laatste echte creatieve huisjes, herinnert zich de entree in de reclamewereld als een mix van geluk, aanbidding en een vleugje bluf. Geen CV, geen LinkedIn, gewoon een goed verhaal en een pakje sigaretten. Vandaag? De deur zit op slot. Ses zijn gereserveerd voor wie al drie freelances heeft gerund en een eigen NFT-portret op Insram.
Maar dan noemt Baart het woord AI. Niet als bedreiging, nee, als achterdeur. ‘Toen ik studeerde, was desktop publishing de gamechanger. Plots kon iedereen lay-outs maken zonder snijblok of Letraset. Velen schreeuwden het af als het einde van het vak. Maar het opende een nieuwe laag: wie er het eerst mee werkte, had voordeel.’ Zo ziet hij het nu. AI als snijvlak, als ontsluiting van het systeem. Niet degenen met de dikste portfoliomap komen binnen, maar degene die het slimmigste prompt kan schrijven.
En daar ligt de kanteling. De oude elite – die nog denkt dat een goed verhaal in een Brusselse brasserie genoeg is – zit vast in een nostalgische bubbel. Zij zien AI als een bedreiging voor hun creatieve aura, terwijl juist de jongeren zien wat het is: een sleutel. Een kans om binnen te komen zonder de traditionele offers te brengen aan het pakkie-zwier-altar.
Maar let op: het is geen democratisering, het is een verlegging van de macht. Wie eerder begrijpt dat prompt-engineering de nieuwe siairvaardigheid is, wint. Net als in 1995, maar dan zonder sigarettenrook en met meer Python.
De Nederlandse creatieve sector blijft spelen in een ouderwetse klassekamer, terwijl de echte leerlingen al op hun laptop zitten te finteren met Midjourney. Baart heeft gelijk: de toekomst komt niet via de voordeur. Die komt via de prompt.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business