Charelle Akihary verlaat de staatsslijker

Van publieke omroep naar publieke ruimte – een logische transitie, als je houdt van structuren die niemand controleert. Maar Charelle Akihary kiest geen vlucht naar de comfortzone van overheidsdenken. Nee, ze stapt van NPO naar JCDecaux, een bedrijf dat reclames plaatst waar mensen niet om vragen, maar wel zien. Herkenbaar? Dat is zacht uitgedrukt.
Bij de NPO was ze verantwoordelijk voor marketing in een wereld van subsidie-afhankelijke programma’s, waar ‘bereik’ wordt gemeten in zogenaamde ‘maatschappelijke relevantie’ – een term die altijd dient als dekmantel voor gebrek aan impact. Maar nu? Nu gaat ze zitten bij een speler die wél meet: oogcontact, conversie, zichtbaarheid. Waar seconden tellen, niet intenties.
JCDecaux is geen ideologie. Het is een machine. En in een tijd waarin elke euro moet werken, is dat precies wat de markt nodig heeft. Geen morele verdediging van ‘diversiteit op televisie’, maar een harde blik op welke spot na 18.03 uur de meeste mensen uit de tram haalt.
Of Akihary nu haar reflexen kan omzetten in echte strategie – dat is de vraag. Ze kent de koele bureaucratie van de publieke omroep, maar hoe goed kent ze de druk van de markt? Want buitenreclame is geen kunst, het is oorlog. En op straat win je niet met beleidsnota’s.
Toch: een frisse keuze. Geen ‘safe move’ naar een corporate boardroom, maar een stap in een wereld waar performance niet wordt verzonnen, maar gemeten. Mocht ze succes hebben, dan is dat niet omdat ze ‘inspiratie’ brengt – maar omdat ze leert luisteren naar wat de data zegt.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business