Coco Hermans benadert 100% NL

Een radiozender die alleen nog maar ‘Nederlands’ speelt, alsof dat een stijl is. Alsof ‘Nederlandstalig’ een genre is, net als ‘soft rock’ of ‘tweede hands trance’. Alsof je in een restaurant zou zeggen: ‘Alleen gerechten met Nederlandse letters op het menu, alsjeblieft.’ Wat een lachertje. En toch: 100% NL gooit het laken in de mist en noemt Coco Hermans haar nieuwe station director. Alsof je met een nieuwe kapitein de Titanic nog kunt redden.
De cijfers? Irrelevant, zeggen zij. Gevoel telt, zeggen ze. Cultuur, zeggen ze. Alsof cultuur iets is dat je uit een potje smeert op een line-up die niet verkoopt. Ik zeg: waar is de omzet? Waar is de groei? Waar is de schaal? Een zender die alleen Nederlandstalige muziek draait, is als een fondswaakhond die alleen in eigen nest poept. Mooi bedoeld, maar economisch zelfmoord. Wie betaalt er voor dit patriotisme? De belastingbetaler, via de culturele subsidiepot? Of moeten we nu ook nog dankbaar zijn voor de moed om te falen?
Coco Hermans, ooit een gezicht bij de regionale buurtporno op RTV Utrecht, nu verheven tot ‘directeur’ van een zender die zichzelf wil zijn. Mooi. Maar wat is ‘zichzelf’? Een nostalgische echo van de jaren negentig, toen ‘Tik Tak’ nog op de schaalgang stond? Of een poging om de polderpop opnieuw relevant te maken voor een generatie die liever een TikTok-audioboekje hoort dan een dreunende deuntje van BLØF?
De geldstroom? Onzichtbaar. De ROI? Nihil. De doelgroep? Mensen die denken dat ‘Nederlands’ automatisch beter is. Alsof je zegt dat biologisch brood altijd lekkerder is, alleen omdat het in Zeeland is gebakken. Onzin. Pure sentimentele ballast. En terwijl de rest van Europa investeert in algoritmes, personalisatie en crossmediale schaal, bouwen wij een muzikale dijk tegen de realiteit.
Ik voorspel: over twee jaar is 100% NL een case study in een managementcursus over ‘hoe je faalt met goedbedoelde visie’. Hermans mag dan nog zo charmant glimlachen in haar persfoto, ze leidt een zender die geen businessmodel heeft, alleen een gevoelsmatig excuus. En gevoel betaalt de huur niet op de Zuidas.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business