Ray-Ban heeft geen tact

Een artieste, een festival, een sponsor en een flinke dosis hypocrisie. Lorde, ooit de belichaming van authentiek gevoel, staat op het podium van een door Ray-Ban gesponsord evenement – en maakt zichzelf onsterfelijk belachelijk door de AI-brillen van Meta te vernietigen. Een theatrale actie, alsof ze een scène uit een oude thriller repeteert. Maar het is geen statement, het is een signaal: ik heb geen idee bij wie ik in dienst ben.
Het ironische? Na haar treedt Jennie op. Niet zomaar een artieste, maar dé gezicht van de Ray-Ban Meta-bril. De hoofdrolspeler in de reclames, de ambassadrice van het product dat Lorde net met een dramatisch gebaar de grond in heeft geslagen. Alsof een veganist op het podium van een slagerij staat en vervolgens de steak weggooit, terwijl de hoofdsponsor de eigenaar is van het vleesbedrijf.
Dit is geen rebellie. Dit is marketing op zijn laagst. Een geënsceneerde opstand, gesponsord door de vijand. De vernietiging van een paar brillen doet niets af aan de schaalvergroting van Meta, maar wél aan de geloofwaardigheid van wie zichzelf nog steeds ziet als ‘te groot voor het systeem’. Lorde speelt de rebel, maar haar ticket naar het podium is betaald met advertiesporen.
In de echte wereld, waar ROI telt en deals worden gesloten zonder poëzie, weet iedereen wat dit is: een geïnstrumentaliseerde stunt. De ene artieste maakt de bril kapot, de andere verkoopt hem. En Ray-Ban? Die lacht tot aan het volgende kwartaalrapport. Want uiteindelijk is het enige wat blijft: de data, de dekking, en de onverstoorbare groei van gesponsorde onzin.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business