Nxt agency Gewoon oude wijn in nieuwe zakjes

Een nieuw hoofd van PR bij Nxt agency. Sanne van ’t Ooster, afkomstig van Ace, wordt head of PR. Daarnaast komt Esmee Barth aan boord, overgelopen van The Romans. Alsof we een transferwindow openen voor communicatiemensen die al tien jaar in dezelfde kringetjes draaien. Welkom bij de mediapool van Nederland: een gesloten ecosysteem waarin je niet hoeft te presteren, je hoeft alleen maar te verhuizen.
Laat me niet ontkennen dat Sanne van ’t Ooster een vlotte cv heeft. Ace, zeg je? Mooi bureau. Maar ook een plek waar de grootste innovatie de afgelopen vijf jaar was het overstappen op Fairphone. En The Romans? Mooie naam, maar wat hebben ze gedaan sinds ze hun eigen naam niet meer konden spellen? Precies.
Het is niet dat Nxt agency opeens een strategische sprong maakt. Nee, het is een typisch Nederlands reflex: groeien door personeel te verhuizen, niet door product te ontwikkelen. Je wint geen klanten met headcounts, je wint ze met schaal. Maar schaal vraagt om durf. En durf is in dit vak blijkbaar net zo schaars als een ROI-meting.
Wat zegt dit over de sector? Dat we geloven dat ‘groei’ begint met het benoemen van een functie, niet met het creëren van waarde. Head of PR? Mooi, maar wat is de PR-waarde van PR? En wie meet of die invloed heeft op de balans? Niemand. Omdat we in Nederland nog steeds denken dat als iets ‘strategisch klinkt’, het ook strategisch is.
De waarheid? Deze benoemingen zijn geen groeisignaal. Het is een PR-stunt om een PR-bureau te promoten. Een drogreden van expansie, geserveerd op een bord van netwerkmoraliteit. We verhuizen mensen als een tijdelijke oplossing voor een structureel probleem: het gebrek aan echte differentiatie.
En wie wint? Uiteraard de consultants die dit soort moves verpakken als ‘scale-up’. En de nieuwkomers, die nu een betere functietitel kunnen zetten op hun LinkedIn — want daar draait het om, nietwaar? Niet om impact, maar om de indruk van impact.
Over tien maanden lezen we dan het vervolg: ‘Nxt agency benoemt nieuwe head of storytelling’. En niemand vraagt zich af waarom het bureau nog steeds geen case heeft die niet draait om ‘het verhaal van de klant’. Alsof verhalen zomaar winnen. Alsof de markt betaalt voor poëzie.
Geef me één cijfer: wat is de klantwinst sinds deze mensen zijn binnengehaald? En als je dat niet kunt meten, waarom presenteren we het dan alsof het nieuws is?

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business