Wero zucht onder de verschrikkelijke last van Ideal

Een nieuwe naam, een frisse kleur, een logo dat niet meer lijkt op een stoplicht uit een socialistische staat. Wero wil modern zijn. Wero wil disruptief zijn. Wero wil – god beware – ‘vertrouwen opnieuw definiëren’. Maar de klant tuurt nog steeds door een oude bril, en ziet alleen maar Ideal met een nieuw kapsel. Bol & Krouwel, de trouwe rhétorici van de overstap, buigen zich over de overgang alsof het om een theologie gaat. Maar de waarheid? De klant is niet achterlijk, de klant is traag – en terecht.
Want wat is er eigenlijk gewonnen met een rebrand als de kernervaring onveranderd blijft? Je kunt zo vaak zeggen dat je ‘meer bent dan Ideal’, maar als de gebruiker nog steeds op dezelfde knop drukt, in dezelfde interface verdwaalt en dezelfde frustraties ervaart, dan is je innovatie niet technologisch – ze is puur esthetisch. En esthetiek verkoopt niet meer, zeker niet in de betaalwereld. Daar telt alleen snelheid, veiligheid, transparantie. Geen slogans, geen campagnes, geen ‘vertrouwen opnieuw’.
De klant is geen adopter, de klant is een scepticus. En terecht. Ideal had zijn gebreken, maar was tenminste herkenbaar. Wero wil sneller, slimmer, toekomstiger, maar verliest zich in het eigen verhaal. De campagnepraat roept vragen op: is de klant er klaar voor? Nee. Maar niet omdat de klant traag is – maar omdat Wero nog niet heeft bewezen dat de overstap meer is dan een boekhoudkundige herschikking met een PR-jurk eroverheen.
Er is markt voor een nieuwe betaalstandaard. Maar die markt wordt niet gewonnen met slogans, maar met schaal, snelheid en service. Zolang Wero daar niet in excelleert, is het geen opvolger – het is een kostuum.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business