Een fout verleden is een goede investering

De meeste bedrijven behandelen hun donkere periodes als een schande die begraven moet worden. Alsof een vergissing in de jaren tachtig of negentig een soort erfzonde is, een smet op het familiewapen. Alsof reputatie opgebouwd wordt door te zwijgen. Wat een zielige, paskennerige benadering. Alsof we in Nederland nog steeds denken dat discretie synoniem is met integriteit.
Niets is minder waar. Een fout verleden is geen last. Het is een asset. Maar dan moet je het wel durven inzetten — niet als boetedoening, maar als strategische inzet. Want wie zijn misstappen verkoopt als transformatie, wint vertrouwen. Niet door te sissen, maar door te spreken. En niet met een betraand gezicht, maar met een koele, zakelijke blik.
Neem een bedrijf als Philips. Of Shell. Of zelfs ING. Geen van hen is ongeschonden. Maar degenen die hun geschiedenis durven te vertellen — de foute keuzes, de geblokkeerde innovatie, de vertrage aanpassing — zijn precies degenen die nu het meeste gewicht in de markt hebben. Niet omdat ze ‘leerden’, nee, omdat ze leren tonen. En daar zit een wereld van verschil tussen.
Communicatie over een fout verleden is geen therapie. Het is positionering. Het is een claim op authenticiteit die niet wordt gemaakt door slogans, maar door schaamte die wordt omgezet in scherpzinnigheid. Wie zegt: ‘We hebben gefaald, en hier is hoe we dat hebben gecorrigeerd’, die spreekt tegenwoordig de taal van geloofwaardigheid. En geloofwaardigheid is de enige valuta die nog iets waard is in een wereld van doorlopende performance.
Maar pas op: het moet wel echt zijn. Geen geveinsde nederigheid, geen ‘we zijn niet perfect’-troep uit een poldercampagne. Nee, het moet voelen als een audit. Zakelijk. Pijnlijk. Concreet. Want als je het verleden gebruikt als springplank, dan moet je wel de hoogte durven nemen.
De meeste communicatiedirecteuren zijn daar te laf voor. Ze kiezen voor het veilige verhaal, het gladgestreken profiel, het geclaimde ‘leiderschap’. Maar leiderschap is geen functie. Het is een beslissing: om open te zijn over waar je vandaan komt — vooral als dat pijnlijk is.
En dat is precies wat Nederlandse bedrijven zo hard nodig hebben: minder bescheidenheid, meer durf. Want wie zijn fouten verbergt, verbergt ook zijn potentieel.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business