Je ziet ze zo voor je: drie vrouwen, een beetje nerveus, een beetje trots, voor de camera van Goedemorgen Nederland. Niet op een rode loper, niet in een glanzend talkset, maar gewoon bij het ontbijt. En toch: er hangt iets in de lucht. Alsof de NPO zachtjes in onze oren fluistert: “De tijd is rijp.”
Niet dat Eva Jinek ooit echt weg is. Nee, die zit gewoon ergens in een studio bij RTL, of bij Netflix, of waar dan ook waar ze een man aan het ontfutselen is over zijn gevoelens. Maar bij WNL, waar ze ooit begon met haar haar in de war en haar ogen groot van ongeloof, is de plek nu vrij. Niet letterlijk, hoor. Maar wel symbolisch. En in de media betekent symbolisch meestal: “We hebben nieuwe bloed nodig.”
Dus schuiven ze drie vrouwen naar voren: Menen-Claire Seijkens, Tessa van Viegen en Annelies Geradts. Namen die je misschien nog niet kent, maar straks wel. Want zo werkt dat. Eerst een ochtendshow, dan een column, dan een prime-time programma. Als je het goed doet, word je opeens iemand.
Maar moet je nou echt opvolger zijn van Eva Jinek? Alsof je niet genoeg bent als je gewoon jezelf bent. Alsof elke vrouw die iets zegt in een studio meteen ‘de nieuwe Eva’ moet heten. Alsof we niet genoeg hebben aan één Eva, en nu ook nog drie exemplaren nodig hebben.
Toch is het fijn om te zien dat de NPO kiest voor vrouwen. Voor frisse gezichten. Voor mensen die niet meteen in een hokje passen. Want Eva Jinek was ook nooit alleen maar dit of dat. Ze was nieuwsgierig, bot, zorgzaam, kritisch. En nu proberen ze dat recept weer op te pakken. Maar dan met andere ingrediënten.
De tijd is rijp, zeggen ze. Maar waarvoor precies? Voor een nieuwe generatie? Voor minder drama en meer gesprek? Of gewoon voor iemand die het ook kan, zonder dat we haar de hele tijd moeten vergelijken?
Misschien is de tijd rijp voor minder vergelijkingen. Voor meer ruimte. Voor een vrouw die gewoon mag falen, mag struikelen, mag lachen om een domme mop. Zonder dat iemand roept: “Maar Eva zou dat nooit doen.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘