Weer zo’n verhaal over een ex die tijdens de scheiding alles wilde. Monique Westenberg, zeg je? Ja, hoorde ik ook. Maar ik dacht: wacht, is dit nu nieuws of gewoon weer een vieze roddel met een laag pitje?
Want André Hazes jr. zit thuis met stemproblemen. Kan niet zingen. Zijn vriendin Noa Braaf zegt: “Ik werk wat extra, dan komt het goed.” Mooi toch? Lief. Menselijk. Gewoon doen wat nodig is.
Maar dan wordt er opeens Monique bijgesleept. Alsof zij de boosdoener is. “Eiste werkster bij scheiding.” Alsof dat iets vreemds is. Alsof mensen die scheiden geen hulp nodig hebben. Alsof het vies is om een werkster te nemen. Alsof je dan “lui” bent.
Serieus? Sinds wanneer is het lui om hulp te vragen? Moet je dan gewoon alles zelf doen? Vloeren dweilen terwijl je hart breekt?
Guido den Aantrekker ziet een “schril contrast”. Nou, Guido, misschien is het geen contrast. Misschien zijn het gewoon twee mensen die anders omgaan met het leven. En met geld. En met pijn.
Maar nee, we moeten weer iemand afkraken. Monique is lui. André is sterk. Alsof het een wedstrijd is.
Ik zeg: geef de vrouw een werkster. Geef André rust. Geef Noa een knuffel. En geef de roddelpers eens een lesje in fatsoen.
Want dit soort verhalen? Die maken het kapot. Niet de liefde. Niet de scheiding. Maar de manier waarop we erover praten.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘