Er was dus een storing. Bij Microsoft. En ook bij de politiek, want Rob Jetten had iets gedaan. Of juist niet gedaan. Geen idee. Maar volgens René Froger was dat de reden dat De Toppers hun grote moment moesten schrappen. Alsof een band van drie mannen wacht op het weerbericht van een staatssecretaris.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wacht even. De Microsoft-storing duurde een dag. De Rob Jetten-crisis duurde drie dagen. En de spanning over wie Joling opvolgt? Al weken. En dan zeg je: “We wachten op beter nieuws”? Alsof je een trouwfoto wilt, maar het regent.
De Toppers zeggen: “Het kwam door de crisis.” Alsof ze een noodplan hadden liggen voor een black-out, maar niet voor een politieke dip. Alsof ze dachten: “Als Jetten struikelt, struikelen wij ook.” Alsof alles nu moet wachten tot het kabinet weer stabiel is. Alsof het volk eerst zijn vertrouwen moet herwinnen, voordat wij weten wie de nieuwe Topper is.
Maar kom op. De storing was een excuus. Net als bij de tv-monteur die zegt: “De buis is stuk,” terwijl hij gewoon te laat is. Want stel: als Jetten morgen weer straalt, komt de onthulling dan meteen? Of is er dan ineens een staking bij PostNL?
Het gaat hier niet om techniek. Het gaat om show. En show wacht niet op de politiek. Show wacht op niks. Denk aan ABBA. Die kwamen niet met ‘Waterloo’ omdat het kabinet viel. Die zeiden: “We zijn er. Luister.”
Maar goed, misschien wacht René op een betere sfeer. Een beter moment. Een betere zin in de krant. Of misschien wist hij gewoon nog niet wie het was. En wilde hij niet blozen op live tv.
Want stel: je kondigt aan wie de nieuwe Topper is. En dan zegt iedereen: “Wie?”. Dan had je beter gewacht op een crisis. Dan val je tenminste samen met de regering.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
