Wilfred zit nog steeds op de bank. Niet bij RTL, niet alleen. Nee, samen met de anderen. Alsof ze een setje sokken zijn. ‘Alle drie of niemand’, zegt de baas van RTL 4. Alsof het een pizzabestelling is. ‘Geen enkele afzonderlijke transfer’, klinkt het. Alsof Wilfred een losse friet is die niet mag ontsnappen.
Maar waarom? Waarom moet het altijd alles of niks zijn? Is het zo moeilijk om één persoon te pakken? Nee, blijkbaar wel. Want RTL wil niet half iets. Ze willen het hele circus. De volledige act. Geen solo, alleen koor.
En intussen zit Wilfred daar. Met zijn vragen, zijn lach, zijn haar. Altijd klaar voor Vandaag Inside. Maar buiten dat programma? Geen ruimte. Of toch wel? Er wordt gesproken. Er wordt gefluisterd. Er wordt gespeculeerd. Maar niets gebeurt. Want één is niet genoeg. Twee is raar. Drie is pas veilig.
Misschien is dat ook wel fijn voor Wilfred. Geen druk. Geen nieuwe zender. Geen nieuwe regels. Gewoon: dezelfde stoel, dezelfde tafel, dezelfde collega’s. Maar ergens denk ik: heeft hij niet gewoon zin in iets fris? Iets anders? Een nieuw decor? Een andere afstandsbediening?
Maar nee. Voorlopig blijft het zoals het is. RTL zegt: ‘Nee, dank u’. Maar niet omdat ze Wilfred niet willen. Nee, ze willen alleen niet half iets. En dus blijft hij zitten. Bij VI. Bij de groep. Bij het gezelschap.
En wij? Wij kijken. Wij horen het. Wij lachen erom. Want het is eigenlijk best grappig. Alsof je naar een feestje mag, maar alleen als je met z’n drieën komt. ‘Sorry, jij mag niet alleen dansen.’ Alsof het een schoolreisje is.
Maar goed. Wilfred danst nog steeds. Alleen niet op RTL. Nog niet. Misschien nooit. Of pas als de anderen ook willen. Want één is niet genoeg. Zelfs niet als dat één Wilfred Genee is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘