Renze kijkt, Renze blijft. Zo simpel is het. Geen schuiven, geen wisselen, geen gekke dansjes met tijdslots. RTL heeft besloten: Arjen Lubach mag dan wel weer gebonden zijn tot 2029, maar zijn oude plekje om 21.30 uur? Daar zit Renze nu. En Renze blijft.
Ik zeg het maar even: het is alsof je na een lang weekend thuiskomt en je zusje heeft je kamer overgenomen. Je bent blij dat ze er is, maar wacht… waar moet ik nu slapen? Zo voelt het een beetje voor Arjen. Hij is nog steeds getekend, verbonden, vastgeklonken aan RTL – tot 2029, hoor, niet morgen – maar de prime time? Die is bezet. Door Renze. En RTL zegt: ‘Nee hoor, geen schuiven. We houden het zoals het is.’
Terwijl de kijkcijfers van Renze’ programma niet bepaald de hemel in schieten, kiest RTL voor stabiliteit. Alsof ze zeggen: ‘We weten dat het niet briljant is, maar we schrikken niet snel.’ En Arjen? Die zit ergens in een studio, kijkt naar de afstandsbediening en denkt: ‘Dus ik ben gebonden, maar niet gewenst op het goud?’
Maar goed, misschien is dit juist slim. Geen gekke verwachtingen, geen druk. Arjen mag zijn ding doen, waar dan ook. En Renze? Die mag doorgaan met zijn rustige presentatiestijl, alsof er niets aan de hand is. Alsof hij niet net de stoel van een media-ikoon heeft ingepikt.
Het is eigenlijk typisch Nederlands: niemand zegt wat er echt speelt. Geen ruzie, geen drama, gewoon een zachte ‘nee, jij niet’ zonder dat het echt gezegd wordt. Net als bij de koffie op kantoor: ‘Nee, jij mag niet meer van die dure bonen kopen, we zijn overgestapt op de zak uit de supermarkt.’ Zo voelt dit ook.
Dus Arjen blijft, Renze blijft, en de kijker? Die blijft gewoon zappen. Of niet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
