Renze Klamer zit thuis met een kop thee. Dat denk ik dan toch. Want waar is hij? Zijn show op 22.00 uur bij RTL 4? Alsof iemand per ongeluk op ‘stil’ heeft gedrukt. Kijkcijfers? 244 duizend mensen. Voor een late avondshow is dat als een leeg perron om halfelf.
Maar dan Arjen. Arjen Lubach. Die had alles. Een vaste plek, een vaste groep, een vaste spot in het landelijke gevoel. Nu? Zet hem om kwart voor twaalf achter een ander programma. Alsof je een stand-upcomedian vraagt om na de afwas te komen lachen.
Ik zeg niks tegen Renze. Die doet zijn best. Maar kijk eens naar de cijfers. Die zakken niet, die storten in. Alsof je een vliegtuig laat landen zonder landingsbaan. En dan? Dan komt Arjen. En dan? Dan kijkt niemand meer.
RTL denkt: wij schuiven maar wat heen en weer. Maar kijkers denken: waar is mijn programma? En dan? Dan kijken ze gewoon niks. Of Netflix. Of slapen.
Ik zit hier met mijn afstandsbediening. En ik druk op niks. Want er is niks. Geen Renze. Geen Arjen. Geen kijkers. Alleen een zachte ‘plof’ van een zender die dacht dat tijden veranderen, maar vergeten is dat mensen gewoon willen weten wanneer iets begint.
En nu? Nu zit Arjen op een tijdstip alsof hij een gast is in zijn eigen leven. En Renze? Die zakt weg alsof hij nooit echt was. En RTL? Die denkt: misschien volgende keer beter.
Maar volgende keer is morgen. En morgen kijken we weer. Of niet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘