Nou ja, hè. Eerst RTL Tonight, toen De Oranjezomer, en nu droomt ze dus van Vandaag Inside. Alsof het een rijtjeshuis is: eerst nummer 1, dan 2, en dan hup, even naar nummer 3. Maar Victor Vlam zegt het ronduit: Astrid, schat, het is niet jouw plek. En hij bedoelt niet de bank bij Johnny de Mol – die had ze al gepakt – maar de plek in het mediapanel waar de zwaargewichten schuiven.
Ik snap de droom wel. Je bent de zus van een beruchte crimineel, je schrijft een boek, je doet een podcast, je ziet jezelf al in close-up met een serieuze blik: “Ja, Johnny, de mens achter het wapen.” Maar dan moet je wel kunnen spelen. En Vlam denkt: ze kan het gewoon niet. Niet slecht bedoeld, hoor. Gewoon waar.
Want stel: je bent niet iemand die dagelijks in de media zit. Dan denk je misschien: als ik maar dapper ben, als ik maar eerlijk ben, dan is het goed. Maar in de media is dapper zijn niet genoeg. Dan moet je ook weten wanneer je moet zwijgen. Wanneer je moet lachen. Wanneer je moet zeggen: “Daar wil ik niet over praten.” Astrid doet het anders. Zij praat. Altijd. En dan denk je: mooi, inhoud! Maar nee. Inhoud is niet genoeg. Je moet het ook kunnen pakken. Zoals een kat met een muis: beetje spelen, dan loslaten, dan weer pakken. Astrid houdt de muis gewoon vast. En iedereen ziet het.
Vandaag Inside? Daar zitten mensen die al jaren samenwerken. Die een ritme hebben. Een soort dans. Johnny, Rian, Frits – die kennen elkaars pasjes. Dan komt opeens iemand binnen met een boek, een trauma en een microfoon. Dan denk je: fijn, frisse wind! Maar het is eerder een tocht. En tocht is niet goed voor de kijkcijfers.
Dus nee, Astrid. Niet persoonlijk. Maar Vandaag Inside is geen podium voor iedereen. Het is een club. En jij bent er nog niet in. Misschien later. Of misschien niet. Maar eerst: oefenen. Bijvoorbeeld met een kop thee en een afstandsbediening. Kijk eens goed. Zie hoe weinig ze zeggen, en hoeveel ze toch vertellen. Dat is het geheim.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘