Je zou denken: grote man, groot programma, grote reclame. Arjen Lubach, bekend van zijn serieuze blik op het nieuws, krijgt nu een tweede show. En dan niet zomaar een. Taskmaster, waarin bekende mensen rare opdrachten doen, komt naar RTL 4. Maar waar is de bombarie? De posters? De filmpjes op Insram? De spotjes tussen de reclames? Nergens.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en ik vraag me af: is dit nu bewust? Of gewoon vergeten? Want normaal zie je zo’n show van mijlenver aankomen. Denk aan die series waarvan je al weet wat de uitslag is voordat ze beginnen. Maar hier: stilte. Alsof iemand vergeten is de luidspreker aan te zetten.
Misschien denken ze: Lubach is bekend genoeg. Die hoeft niet meer verkocht. Maar dan vergeet je iets. Bekend zijn is niet hetzelfde als willen kijken. Ik kijk ook niet elke dag naar het weer, ook al weet ik wie de weerman is.
En dan die opdrachten. Mensen die een kip nadoen. Of een tafel opbouwen met niks dan lijm en twijfel. Dat is grappig. Dat wil je zien. Maar alleen als je weet dat het er is. En nu? Het lijkt op een verjaardagsfeestje waarvan je pas hoort als het al voorbij is.
RTL 4 heeft andere programma’s hard nodig. Maar juist daarom zou je denken: schreeuw dit uit. Laat het horen. Want als niemand het ziet, is het alsof het niet bestaat. En dan is zelfs de beste grap niets waard.
Misschien is het wel een test. Zien of het werkt zonder al te veel lawaai. Maar ik denk eerder: iemand heeft ergens een lijstje vergeten. Of iemand dacht: dit verkoopt zichzelf. Maar niets verkoopt zichzelf. Zeker in de tv-wereld niet. Daar moet je om schreeuwen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘