Eric de Munck zit weer achter het bureau. Niet naast Yvonne Coldeweijer, gelukkig voor hem. Want dat ging slecht af. Vorig jaar stapte hij vol vertrouwen weg bij RTL Boulevard, om samen met Yvonne iets nieuws op te bouwen. Iets groters. Iets beters. Maar het werd vooral iets anders. En dat is meestal een slecht teken.
Hij dacht: ik doe het anders. Geen roddels over wie met wie flirt op een feestje. Geen foto’s van een scheve glimlach bij de kapper. Nee, hij wilde écht nieuws. Diepere stukken. Mensen achter de schermen. Maar het publiek wilde gewoon wat het altijd wilde: wie is er boos, wie is er blij, wie is er geslipt op het rode tapijt?
Dus nu is hij terug. Naar waar het veilig is. Naar waar de koffie warm is en de camera’s al weten waar hij moet lachen. RTL Boulevard. Zeventien jaar had hij daar gezeten. Dan is het alsof je thuiskomt, ook al heb je net een relatie gehad die niet werkte. Je zegt: ik leer ervan. Maar eigenlijk denk je: nooit meer zo enthousiast.
De redactie kijkt blij. Geen idee of dat echt is of gespeeld. Maar hij zit weer op zijn plek. Met zijn stropdas net iets te netjes, alsof hij wil zeggen: ik ben serieus, hoor. Niet iemand die valt voor elk idee dat in een vergadering wordt gegooid.
En Yvonne? Die moet nu zonder hem verder. Zonder zijn kalme stem. Zonder zijn blik die zegt: dit is niet écht belangrijk, maar we doen alsof. Misschien is dat het probleem. Soms moet je doen alsof iets belangrijk is, ook al is het dat niet. En soms moet je gewoon terugkomen, ook al heb je gezegd dat je nooit meer terug zou komen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘