Youp van ’t Hek zit niet op de bank met een kop thee en een doos tissues. Gelukkig. Want dan had hij misschien ook nog eens gehuild om die “kansloze kneuzen” in *Married at First Sight*. Nee, Youp keek één keer, schudde zijn hoofd, en zei: “Aansteller.” En dan bedoel je niet de bruid met de trillende lip, maar Carlo Boszhard.
Carlo, die zo graag mensen aan elkaar koppelt alsof hij Cupido is met een scriptie in relatietherapie, kreeg het vuur aan de schenen. Youp vindt het gekkenwerk. “Hij trouwt mensen die niks met elkaar te maken hebben. Alsof je twee vreemden in een lift zet en hoopt dat ze verliefd worden.” En dan nog wel live. Voor de kijkers. Alsof we niet genoeg drama hebben met de buurman die nog steeds geen afspraak maakt voor de tuin.
Ik snap de ergernis van Youp. Je ziet die mensen huilen, schreeuwen, knuffelen, en denkt: is dit liefde of een stressreactie? Maar Carlo zit daar, glimlachend, alsof hij een reddingsboei is in een zee van eenzaamheid. Terwijl de rest van Nederland denkt: moet ik dit nu serieus nemen of gewoon op de achtergrond laten draaien tijdens het strijken?
Youp heeft geen zin in toneel. Hij wil scherp, niet zwoel. En ik denk: misschien heeft hij gelijk. Maar Carlo? Die denkt vast: als er één traan valt, dan is het de moeite waard. Zelfs al noemt Youp hem een aansteller.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘