Een pop-uprestaurant in Amsterdam-Noord. Mooi. Biologische tomaten, zichtbare keten, een kok met een schort vol ideologie. Heinz speelt de held, met een fles saus die ‘minder suiker’ bevat en een etiket dat ‘transparantie’ schreeuwt. Alsof we dat nog niet wisten. Alsof een sticker met ‘gemaakt met tomaten uit Zuid-Europa’ iets zegt over duurzaamheid of menswaardigheid.
Transparantie is geen morele keuze. Het is een marketingstap. En Heinz is geen pionier, het is een reactie. De consument eist het. De wetgever verplicht het. Dus doen ze mee. Maar tot waar? Tot aan het etiket. Niet tot aan de vrachtwagen die de tomaten uit Spanje haalt. Niet tot aan de arbeidsomstandigheden in de fabriek. Niet tot aan de CO2-uitstoot van de ketchupfles die uit China komt.
Minder suiker? Prima. Maar wie controleert de rest? Wie meet of deze ‘transparantie’ meer is dan een pop-up met goed licht en een Insram-filter? Heinz is geen merk dat leidt. Heinz volgt. En volgt. En volgt. Met een glimlach en een PR-afdeling die denkt dat een tijdelijk restaurant iets zegt over een bedrijf van 150 jaar.
Transparantie moet je voelen in de balans van de winst, niet in de sfeer van een tijdelijke keuken. Maar Heinz wil geen revolutie. Heinz wil een betere score op de ESG-radar. Genoeg om in het jaarverslag te prijzen, niet genoeg om de keten te verbreken.
Een pop-up is geen bewijs. Het is een toneelstuk. En de hoofdrolspeler is geen held. Het is een merk dat weet dat we kijken. En denkt dat kijken genoeg is.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Heinz is geen held
Share with friends:
