Je ziet wel vaker een kind met een ijsje. Of een kind dat struikelt. Maar een kind dat bijna verdwijnt onder water, tijdens een zomers programma over voetbal en feestjes? Dat is even schrikken.
Ik zat zelf met mijn thee te scrollen, toen mijn telefoon begon te trillen. Niet vanwege een melding over het weer, nee: “Carla, heb jij dat gezien? In het water, bij de Oranjezomer?”
Er was een jongetje. Een sloot. En een paar seconden stilte die veel te lang duurden. Geen muziek, geen commentaar, gewoon: een beeld dat niemand had zien aankomen.
Hélène zag het niet. De crew zag het pas achteraf. En de kijkers? Die schreeuwden het uit via WhatsApp. “Weg! Weg eruit!” Alsof je door een scherm heen kunt grijpen.
Het eindigde goed, gelukkig. Maar het blijft zitten. Niet omdat het spannend was – dat is het wel, natuurlijk – maar omdat we weer worden herinnerd aan hoe kwetsbaar live tv is. En aan hoe kwetsbaar kinderen zijn.
Geen dramatische muziek. Geen heldenverhaal. Gewoon: iemand had moeten opletten. En misschien, heel misschien, was het jouw buurmeisje.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘