Eén keer. Dat is het. De hele avond, het hele leven: één keer dronken geweest. Niet van de liefde, niet van de zomer, niet van een goed gesprek met een ex – nee, Victor Vlam, de man die elke vrijdagochtend met een scherp mesje door het mediavlees snijdt, was één keer dronken. En dat was blijkbaar genoeg.
Hij zegt het zelf: alcohol is te duur. Alsof hij in een prijsvergelijkingssite leeft. ‘Cocktails? Vijftien euro? Voor een glas met ijs en een paraplu? Nee dankje, ik koop liever een boek.’ Alsof we in een reclame voor besparen op drank zitten. Maar goed, wie ben ik om te oordelen? Ik drink ook liever thee. Zeker als het buiten regent en ik op de bank lig met een deken en een slechte serie.
Maar stel je voor: Victor Vlam, een glas prosecco in zijn hand, ogen dicht, zingend mee met Marco Borsato. Dat beeld is bijna te mooi om waar te zijn. En toch: het is maar één keer gebeurd. Geen herhaling. Geen bloedbad op de dansvloer. Geen wazige ochtend na een Tinderdate met een zangeres uit een talentprogramma. Nee, één keer. Klaar. Afgelopen. Net als zijn oordeel over ‘De Verraders’ – kort en krachtig.
Misschien is dat wel de reden dat hij zo scherp blijft. Geen wazige ogen, geen trillende handen bij het typen van een recensie. Gewoon: helder. Net als zijn mening over RTL Boulevard. Of over die keer dat een presentator drie uur lang over zijn hond bleef praten.
Maar ja, als je denkt: waarom zou ik 20 euro uitgeven aan een drankje dat me wazig maakt, terwijl ik dat geld kan besteden aan een nieuw overhemd of een goed boek – dan ben je gewoon slim. Of zuinig. Of gewoon niet geïnteresseerd in het circus van de kroeg.
En eerlijk? Misschien hebben we meer mensen nodig die zeggen: ‘Nee, ik doe niet mee.’ Niet aan de drank, niet aan de roddel, niet aan het gekke gedoe. Gewoon: thee. Rust. Een goed programma. En af en toe een scherpe column van iemand die weet waar hij het over heeft – en niet vanwege een wazige nacht.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘