Er is een man die denkt dat hij alles mag. John de Mol. Hij bouwt televisie als een bouwkeet: snel, goedkoop, en hopelijk blijft het overeind. Nu komt hij met een idee: minder betalen aan de mannen van Vandaag Inside. Terwijl die elke dag hun best doen om ons te vermaken met voetbalpraat en gekke blikken.
Victor Vlam zegt het hardop: er is één uitweg. Alsof we in een thriller zitten. Maar nee, het is gewoon weer geld. Altijd geld. De Mol kijkt naar de cijfers, ziet populariteit, ziet kijkcijfers, ziet MAX-abonnementen – en zegt dan: “Lager salaris.” Alsof populariteit geen waarde heeft.
Achter de schermen is het niet koek en ei. Wilfred vraagt aan Johan of hij namens het trio mag onderhandelen. Dat zegt genoeg. Het is alsof je bij je vader moet gaan zeuren voor extra zakgeld. En Johan is niet bepaald de man voor zachte onderhandelingen. Die kijkt je aan alsof je een bal hebt laten vallen in de zestigste minuut.
Maar waarom nu? Het programma loopt. Mensen kijken. Mensen lachen. Mensen zeggen ‘daar gaat ie weer’ als Derksen een speler uitscheldt. Waarom knijp je dan in het salaris? Omdat je kunt? Omdat je denkt dat ze niks beters vinden? Misschien. Maar vergeet niet: ook een vaste stoel in een vaste uitzending kan leeg blijven als de mannen zeggen: “Nee, we stappen.”
De kijker zit thuis met een kop thee, denkt: “Die gasten zijn toch grappig?” En dan hoort ie dat ze bijna niks krijgen. Terwijl de afstandsbediening kapot is van het oversturen naar MAX.
Er is één uitweg, zegt Vlam. Misschien is die uitweg gewoon: betaal wat het waard is. Want als je te lang knijpt, barst de ballon. En dan moet je weer iets nieuws verzinnen. En dat, beste John, is duurder dan een fatsoenlijk salaris.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘