Hibou ontslaat haar gezicht

Digital humans zijn de nieuwe corporate face. Niet een glimlach bij de balie, niet een influencer met een gouden tand, maar een geoptimaliseerde, AI-gedreven dubbelgangster die 24/7 verkoopt, verklaart en verleidt. En die trend grijpt Hibou bij de strot — niet om erin mee te drijven, maar om er markt in te maken. De digital human-studio wordt losgekoppeld, als een zelfstandig entiteit met internationale ambities. Alsof je een R&D-afdeling uit de moederschoot snijdt en haar met een rugzakje naar Londen stuurt.
De directeur roert onverstoorbaar in zijn espresso. ‘Digital humans trokken de laatste tijd veel aandacht, wat de spin-off rechtvaardigt.’ Een kalme constatering, maar achter de zin ligt een strategische schaar. Want wat hij niet zegt: het rendement op deze zogenaamde ‘aandacht’ is eindelijk meetbaar. En meetbaar is verkoopbaar. De spin-off is geen geboortetraan, maar een IPO in wording. Denk niet aan een stichting met een visie, denk aan een SaaS-model met een gezicht — en een prijslijst.
De werkelijkheid? Nederland blijft zitten in de polder van het ‘interessant’. Terwijl Berlijn al digital reps gebruikt voor bankverificatie, en Dubai een virtuele ambassadeur op Twitter heeft die 1,3 miljoen volgers telt, kijkt hier de overheid nog naar een whitepaper over ‘ethiek in AI’. Hibou niet. Zij splitsen af, schalen op, en positioneren zich in het enige klimaat waar innovatie groeit: het kapitalistische.
De vraag is niet of digital humans blijven. De vraag is of Nederland meedoet — of wordt overgespoeld door een golf van efficiëntie waarin onze twijfel een handicap is. De studio die vandaag nog in Amsterdam staat, morgen in Dubai of New York. Want waar de ROI loopt, loopt de toekomst.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business