RTL Boulevard doet alsof er niks aan de hand is. Alsof Donny Roelvink gewoon een keer te laat was met de koffie. Maar nee. Die man staat al een week in de wind vanwege dingen die hij zegt over vrouwen, homo’s, Pride. En niemand bij Boulevard zegt er iets over. Tot nu.
Mark Koster zit daar ook. En hij houdt het niet meer binnen. “Het wordt angstvallig gemeden aan de desk,” zegt hij. Alsof iedereen ineens een kopje thee moet pakken en de andere kant op kijkt. Maar waarom? Waarom zwijgt het programma? Is het omdat Donny Roelvink nu eenmaal “de conservatieve mening” moet zijn? Alsof je voor elke mening een mens nodig hebt die eruitziet alsof hij in 1953 is gestopt?
Ik snap het niet. Je zet iemand in beeld die zegt dat Pride niet past in Nederland, dat vrouwen beter kunnen kiezen voor traditie, en dan? Niets. Geen reactie. Geen discussie. Geen “Donny, serieus?”. Alsof het normaal is. Alsof het bij het decor hoort, net als de bank en de camera’s.
Maar Mark zegt wat veel mensen denken: het is laf. Niet gemeen. Niet boos. Lááf. Omdat je als programma een keuze maakt door te zwijgen. En die keuze zegt meer dan honderd uitspraken. Je kiest voor comfort. Voor rust. Voor geen ruzie. Maar op welke prijs?
Donny mag zijn mening hebben. Terecht. Maar als je die mening dagelijks in beeld brengt, dan moet je er ook over kunnen praten. Of durf je dat niet? Bang voor de kijkcijfers? Bang voor de reacties? Bang voor de eigen collega’s?
Media zijn er om te spiegelen. Niet om weg te kijken. En juist bij een programma als Boulevard, waar iedereen lacht alsof er niks aan de hand is, is het dubbel belangrijk om te zeggen: hé, dit is raar. Dit klopt niet. Dit is niet hoe Nederland denkt.
Maar nee. Stilte. En Mark Koster, die het ziet, zegt het hardop. Eindelijk.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘