Niet iedereen wil het zien, maar ik zeg het toch: Martine van Os zonder make-up is nog steeds Martine van Os. Geen verrassing, wel een opzienbarende keuze. Ze staat voor de RTL 4-camera, haren in de war, ogen licht opgezwollen, en zegt: ‘Slapeloos!’ Alsof we dat niet al wisten van de afgelopen tien jaar.
Ik snap de strategie wel. Laat maar zien: ik ben menselijk, ik ben echt, ik ben moe. Maar eerlijk? Als je jarenlang iedere ochtend om vijf uur klaagt over het werk, het weer, de gasten, en dan opeens zegt ‘ik ben gewoon moe’, dan hoor ik pas echt alarmbellen.
Ze overhandigt de fakkel aan Marlijn Weerdenburg, die eruitziet alsof ze net uit een advertentie voor gezondheidssap is gestapt. Lachend, fris, vol energie. Terwijl Martine naast haar staat met een blik alsof ze net een nacht heeft doorgemaakt met een kapotte vaatwasser en een huilende baby.
Maar goed, het is geen strafrechtelijk onderzoek, hoor. Het is gewoon televisie. En in de wereld van televisie telt niet hoe je eruitziet zonder make-up, maar of je nog iets te zeggen hebt. En Martine? Die heeft het gezegd. Jarenlang. Luid en duidelijk.
Nu is het stil. Geen geklaag meer. Geen opmerkingen over het weer. Geen vragen die klinken als beschuldigingen. Gewoon: slapeloos. Alsof de rust na al die jaren lawaai het moeilijkst is.
Ik zeg niet dat ze moest blijven. Ik zeg alleen: als je twintig jaar lang iedere ochtend om vijf uur opstaat om tegen de wereld te zeggen dat het niet goed genoeg is, dan is het wel logisch dat je ogen eruitzien alsof ze meededen aan een wedstrijd zonder slaap.
Maar hou nou eens op met zeggen dat je moe bent. Iedereen is moe. Alleen jij had een camera erbij.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘