Ik zat net thee te drinken, met de afstandsbediening in mijn hand, toen ik hoorde dat Morad El Ouakili ineens twijfelt over de World Pride in Amsterdam. Niet vanwege het weer, of omdat hij geen leuk pak heeft – nee, hij maakt zich zorgen over een aanslag. En terecht. Wat in Berlijn gebeurde, waar een vrouw omkwam en 29 mensen gewond raakten, is genoeg om ook hier de grijns van je gezicht te vegen.
Morad, bekend van RTL Boulevard, zegt nu: “Ik zet er vraagtekens bij.” Niet melodramatisch, niet paniekerig – gewoon nuchter. Alsof hij zegt: “Zal ik nog wel op die boot stappen?” Alsof het een picknick is, maar dan met meer glitter en een bommelding op de achtergrond.
Ik snap het. Je wilt feesten, vrij zijn, zichtbaar zijn – maar ook veilig. En nu hangt dat gevoel van dreiging over een feest dat juist bedoeld is om trots te zijn. Niet om bang te zijn. En ja, Amsterdam is niet Berlijn, maar dreigingen zijn geen grap meer. Ze reizen mee met het nieuws, sneller dan een Pride-float ooit kan.
Toch blijf ik hopen dat het feest doorgaat. Niet stiekem, niet klein, niet verscholen – maar groot, zichtbaar, met muziek die je voelt in je buik. Maar wel met ogen in je achterhoofd. Want veiligheid is geen onderdeel van het decor. Het is de basis.
En Morad? Als je op die boot staat, dan sta je niet alleen. Dan staan we met z’n allen achter je. Met onze kop thee, onze telefoon op 100% en onze stem klaar om te zeggen: hier zijn we. En we gaan niet weg.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘