NPO1 heeft Oranje gekocht

De kijkcijfers? Laat me niet lachen. 2,8 miljoen kijkers, zegt Abovomaxlead. Alsof dat een overwinning is. In een tijd waarin een TikTok-video over een capuchijnape met een AirPods 50 miljoen views haalt, is 2,8 miljoen niet meer dan een verplichte aanwezigheid op het mediaspelbord. NPO1 zit niet op de tribune, ze zitten in de kleedkamer met een biertje, hopend dat Oranje hun ratings redt.
Maar wie profiteert? Zeker niet de belastingbetaler. Die betaalt voor de uitzending, voor de productie, voor de hele poldercircus rond een “nationale sportavond”. En wat krijgt die belastingbetaler? Een gecompliceerd systeem van reclimevrij publiekbestuur dat zich verkleedt als onafhankelijke zender, terwijl het in feite een subventioneerde versie is van wat RTL en Videoland al jaren zonder cent van de staat wél rendabel maken.
Oranje trekt, daar niet van. Maar trekken en moneteren zijn twee paar laarzen. RTL kijkt mee, Videoland kijkt mee, Prime Video kijkt mee — en die laatste doen het zonder enige morele of fiscale dekking. Zij bouwen op schaal, op data, op retention. NPO1 bouwt op nostalgie en nationale gevoelslijn. Een recept uit de jaren tachtig, opgediend met een glas Chardonnay uit de supermarkt.
De waarheid? Nederland kijkt, maar niet uit passie. Uit gewoonte. En gewoonte is geen businessmodel. Het is een gewoonte om het licht aan te doen als het donker wordt. Geen prestatie. De volgende WK-ronde zal niet worden gewonnen op het veld, maar in de backoffice. Wie de data bezit, bezit de toekomst. En NPO1 bezit niets, behalve een vertrouwensrelatie die elk jaar dunner wordt.
Oranje mag scoren, maar de markt is al beslist. En daar, lieve heren van de publieke omroep, speelt u niet meer mee.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business